3-nji martda Türkmenistanyň Milli sazly-drama teatrynda zenanlara bagyşlanan baýramçylyk konserti geçirildi. Sazly gutlag iki gezek yzly-yzyna hödürlendi, we teatryň zalyna Russiýa Federasiýasynyň Tatarstan Respublikasynyň at gazanan artisti Albert Žalilowyň we Resul Gylyjowyň ýolbaşçylygyndaky Türkmenistanyň Döwlet simfoniki orkestriniň döredijilikli birleşmesini diňlemäge gelenleriň ählisini iki gezek zor bilen ýerleşdirdi. Şol sebäpli teatryň girelgesinde köne kinolardaky ýaly: «Artykmaç biletiňiz ýokmy?» diýen ýatdan çykyp barýan jümleler eşidilýärdi.
Halkara zenanlar gününe bagyşlanan bu sazly taslama Russiýanyň Aşgabatdaky ilçihanasynyň we Türkmenistanyň Medeniýet ministrliginiň gatnaşmagynda guraldy.

Çagyrylan artist mundan ozal hem türkmen paýtagtynda bolupdy we tomaşaçylaryň ýadynda galypdy, şonuň üçin bu duşuşyk diýseň mähirli boldy. Hatda oňa alyp baryjy hem gerek bolmady — artist bu wezipäni öz üstüne alyp, tomaşaçylar bilen derrew aragatnaşyk gurady. Orkestr bolsa diňe bir ýol görkeziji däl, eýsem dürli döwürleriň we halklaryň görnükli kompozitorlarynyň meşhur eserleri arkaly ýürek joşgunlaryny dörejidiji we ylham beriji özboluşly serişde boldy.
Tomaşaçylary ýokary ruhy-romantiki ýagdaýa getiren instrumental girişden soň, Albert Žalilow hemişe juwan “Meniň Aşgabadym” atly aýdymy bilen sahna çykyp, özüne bolan gyzyklanmany has-da artdyrdy. Bu ýöne bir aýdym däl-de, eýsem myhmanyň öý eýelerine bolan ak ýürekli sylag-hormaty boldy we zal ilkinji owazlardan taktlardan başlap bu tanyş owaza bendi boldy.

Agşamyň maksatnamasyna köp sanly meşhur nusgawy eserler we sowet döwrüniň “hitleri” girizildi. Albert Žalilow öz sesiniň kömegi bilen nostalgiýa duýgularyny göýäki göwünleri açýan we gözleri ýandyrýan şatlykdan doly “gün şöhlesiniň akymlaryna” öwürdi. Bu akymlara ynanan her bir zenan özüni “şa zenany” we ylham perisi hökmünde duýdy. Ýyldyzly nagmalaryň jadyly güýji olaryň ýüreklerini bendi etdi... “Baraban erbetdi, barabançy bolsa hudaýdy...” (Барабан был плох, барабанщик – бог) diýen meşhur aýdymyň astynda bolsa olar uçgunly we joşgunly energiýadan doldular.
Ene-mamalarymyzyň we gyz-gelinlerimiziň salgysyna aýdymçydan köp sanly ajaýyp sözler we arzuwlar aýdyldy. Ol konserti we tomaşaçylary bir eserden beýlekisine şeýle bir mähir bilen alyp gitdi welin, onuň söýginiň güýjüne bolan ynamyna döz gelmek mümkin däldi.

Aýdymlar üçin saýlanan şahyrana epigraflar we taryhy şahsyýetleriň – mysal üçin, Napoleonyň söýgülisi Žozefina ýazan hatyndan – jümleleri tomaşaçylary durmuş diýen ägirt uly ummanyň tolkunlaryna gark etdi. Bu ýerde söýgi — güýçli duýgular we tolgunmalar bilen taplanan suwdur.
Albert Žalilow bu duýgular toplumyny hiç hili ýasama dabarasyz ýetirmegi başardy. Ol çykyşynyň arasyna degişmeli söz oýunlaryny, özüniň synçylygy bilen dünýäsini açyp görkezdi. Şeýle-de tomaşaçylar bilen gyzgyn aragatnaşyk gurap, hatda olary çylşyrymly saz öwrümlerini ýerine ýetirmekde türgenleşmäge çagyrdy. Rusiýanyň federal telekanalyndaky «Hany hemmämiz bilelikde!» («Ну-ка, все вместе!») sazly taslamasynyň bilmenler toparyna girýän artist, “hor” synaglaryna baha berip, isleg bildirýänleri halk kastinglerine gatnaşmaga çagyrdy.

Dymyşlygyň içinde birden çaganyň aglaýan sesi eşidilende, Albert Žalilow muňa derrew seslendi we bu ýagdaýy sýužetiň täze öwrüme öwrüp, çagalary hem özüne hyzmatdaş etdi. Körpeler bada-bat goşulyp, uly höwes bilen el çarpdylar we şadyýan «Katarina» aýdymyna — oho-ho, aha-ha, oý-oý-oý – diýip goşuldylar.
Emma agşamyň esasy bölegi sazyň özi we Albert Žalilowyň sesi boldy. Bu ses diňe bir zenanlary däl, eýsem öz ýanýoldaşlaryna, ejelerine, uýalaryna we gyzlaryna bolan mähirini has-da artdyran erkekleri hem haýran galdyrdy. Sebäbi artist we orkestr meşhur eserleriň kömegi bilen zenanlaryň köptaraply keşbini döretdiler: owadan we täsirli, mähirli we aladaçyl, näzik we goragsyz — her dürli, ýöne elmydama arzuwçyl.

Zenanlar näme hakda arzuw edýärler? Elbetde, söýmegi we söýülmegi. Aýdymçy öz çykyşy bilen diňleýjileriň ýürekleriniň iň näzik duýgularyna täsir edip, hut şu esasy jadyjy jümläni ýetirdi. Jemleýji böleginde bolsa, tomaşaçylaryň dowamly el çarpyşmalarynyň we gül desseleriniň astynda, olaryň haýyşlaryna jogap edip, ýene-de geljekdigine söz berdi.

